ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΥΛΗ - DARK MATTER

ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΥΛΗ

(EL) Η σκοτεινή ύλη είναι μια αόρατη μορφή ύλης που θεωρείται πως αποτελεί ένα μεγάλο μέρος της συνολικής μάζας του Σύμπαντος. 

Αυτή η ύλη δεν έχει σχέση με την αντιύλη, η οποία αποτελείται από σωματίδια αντίθετα φορτισμένα από τα κοινά σωματίδια της ύλης. 

Η σκοτεινή ύλη δεν μπορεί να φανεί κατευθείαν με τηλεσκόπια, αλλά εντοπίζεται μέσω βαρυτικών επιδράσεων στην ορατή ύλη. Αποτελείται πιθανώς από άγνωστης σύνθεσης σωματίδια ύλης, τα οποία δεν εκλύουν ούτε αντανακλούν αρκετή ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία με αποτέλεσμα να μην είναι ορατά. Είναι πιθανόν γύρω από γαλαξίες, καθώς και στο δικό μας, να συναντάται σκοτεινή ύλη που να τον περιβάλλει. Υποτίθεται πως η σκοτεινή ύλη αποτελεί το 84% της συνολικής μάζας του Σύμπαντος και το 22% του συνόλου μάζας και ενέργειας του Σύμπαντος. Το σύνολο μάζας και ενέργειας του Σύμπαντος, θεωρείται αποτελείται κατά 22.6% από σκοτεινή ύλη, κατά 4.6% από κοινή ύλη και κατά 72.8% από σκοτεινή ενέργεια. 

Η σκοτεινή ενέργεια είναι μια υποθετική μορφή ενέργειας που διαπερνά το χώρο και τείνει να επιταχύνει τη διαστολή του Σύμπαντος.

(ENG) The dark matter is an invisible form of matter which is considered to constitute a big part of the total mass of the Universe.

This matter has nothing to do with the antimatter, which is made of particles with the opposite charge of the common matter partilces.

The dark matter can't be visible directly with telescopes, but is localized via gravitational effect on the visible matter. It is made possibly from particles whose composition is unknown, which don't produce neither reflect enough electromagnetic radiation, so they can't be visible. It is possible that around galaxies, like ours, there is dark matter surrounding it. It is supposed that the dark matter constitutes the 84% of the total mass of the Universe and the 22% of the total of mass and energy of the Universe. The total of mass and energy of the Universe, it is considered to be composed 22,6% from dark matter, 4,6% from common matter and 72,8% from dark energy.

The dark energy is a hypothetical form of energy which crossed the space and tends to accelerate the  expansion of the Universe.

Παρακάτω αναπαριστάται μια οπτικοποίηση της σκοτεινής ύλης.
Below there is an optimization of the dark matter. 

2001: Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ

2001: Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ (Φανταστικό) 

Δημιουργημένη από το σκηνοθέτη Στάνλεϋ Κιούμπρικ το 1968 και βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Άρθουρ Κλαρκ, η Οδύσσεια του Διαστήματος, είναι μια διαστημική ταινία που αφηγείται την περιπέτεια του πληρώματος του Discovery, στην προσπάθειά του να ανακαλύψει τη φύση μιας άγνωστης ραδιοπηγής. 

Η ταινία αρχίζει δείχνοντας την καθημερινή ζωή των πιθήκων, οι οποίοι αγωνίζονται για την επιβίωση. Ένα πρωί, οι πίθηκοι ξυπνάνε βλέποντας μια αλλόκοτη έκπληξη. Ένας μυστηριώδης μαύρος μονόλιθος σε σχήμα πόρτας εμφανίζεται στη φωλιά τους. 

Έπειτα, ταξιδεύουμε στο μέλλον, μετά από εκατομμύρια χρόνια, όταν οι άνθρωποι έχουν πλέον κατακτήσει τη Σελήνη και έχουν αποικίες εκεί. Κάποια μέρα, το έτος 2001 μ.Χ. ένας ακόμα μονόλιθος εμφανίζεται στον κρατήρα Τύχων στη Σελήνη, στέλνοντας ένα άγνωστης φύσης σήμα προς το Δία.

Έτσι οργανώνεται μια επανδρωμένη αποστολή με το διαστημόπλοιο Discovery, του οποίου κυβερνήτης είναι ο Ντέηβιντ Μπάουμαν και πιλότος ο αλάνθαστος υπερυπολογιστής HAL 9000. Προορισμός είναι ο Δίας.

Κάποια στιγμή, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, συμβαίνει κάποια βλάβη την οποία ο υπολογιστής δεν αντιλαμβάνεται. Ο Μπάουμαν και ο συγκυβερνήτης συζητάνε στα κρυφά σκεπτόμενοι να απενεργοποιήσουν τον HAL, αλλά ο ίδιος διαβάζει τα χείλη τους και θίγεται.

Έτσι, όταν ο συγκυβερνήτης και ο Μπάουμαν βγαίνουν έξω για τον έλεγχο της βλάβης, ο HAL αποσυνδέει το συγκυβερνήτη από τον ιμάντα και πεθαίνει, ενώ ο Μπάουμαν κλείνεται απ’ έξω. Μη έχοντας άλλες λύσεις, επιχειρεί να μπει από την έξοδο κινδύνου μέσω κενού αέρος και τα καταφέρνει. Αφού μπαίνει μέσα απενεργοποιεί τον υπολογιστή και αναλαμβάνει αυτός την πλοήγηση.

Όταν το σκάφος φτάνει στο δορυφόρο του Δία Ευρώπη, ο Μπάουμαν συναντά ακόμα ένα μονόλιθο σε τροχιά, ο οποίος έλκει την κάψουλά του και τον κλείνει μέσα του. Μέσα στο μονόλιθο, ο Μπάουμαν κάνει ένα ταξίδι πέρα από την ταχύτητα του φωτός και, τελικά σταματάει σε ένα παράξενο μέρος, σαν δωμάτιο ξενοδοχείου, όπου βλέπει πως έχει γεράσει. Εκεί, ένας μονόλιθος τον πλησιάζει και τον αναγεννά, μεταμορφώνοντάς τον  σε ένα ανώτερο νοήμον ον. 

Η ταινία τελειώνει δείχνοντας τον Μπάουμαν μέσα στον αμνιακό σάκο, χαιρετώντας τον πλανήτη Γη.  

Ο Άρθουρ Κλαρκ έχει γράψει ακόμα τρία βιβλία. Το "2010: Odyssey Two",  το οποίο γυρίστηκε επίσης σε ταινία με τίτλο "The Year We Make Contact" και δύο ακόμα βιβλία, το "2061: Odyssey Three" και το "3001: The Final Odyssey". 

Παρακάτω αναπαριστάνεται η Γη, όπως φαίνεται από τη Σελήνη, στην ταινία, ο προϊστορικός μονόλιθος, ο μονόλιθος της Ευρώπης, και το ταξίδι του Μπάουμαν μέσα στο μονόλιθο. 

ΣΑΓΚΑΝ ΙΙ

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ (Φανταστικό) 

Έτος 2675 μ.Χ. Το διαστημόπλοιο Σάγκαν ΙΙ, απογειώνεται από το ακρωτήριο Φακός της Λήμνου, αρχίζοντας ένα τεράστιο διαστρικό ταξίδι με άγνωστο ακόμα προορισμό. Η αποστολή οργανώθηκε κρυφά και οι διαδικασίες προετοιμασίας, καθώς και η απογείωση ήταν απόρρητες. 

Το πλήρωμα αποτελούταν από 26 άτομα, εκ των οποίων τα 8 ήταν ανήλικα. Το ταξίδι θα διαρκούσε ίσως μια ολόκληρη ζωή, μπορεί και περισσότερο. Ήταν πολύ πιθανόν να μην επέστρεφε κανείς στη Γη. Ο σκοπός της αποστολής, ήταν τρομερά δύσκολος: η εύρεση ενός πλανήτη ή ενός εξωηλιακού ουρανίου σώματος με επιβεβαιωμένη ύπαρξη ζωής. Ο πρώτος πλανήτης με ζωή που θα ανακαλυπτόταν, θα κατοικούταν μόνιμα από το πλήρωμα. Εάν η αποστολή αποτύγχανε, το πλήρωμα θα επέστρεφε στη Γη. 

Η πρώτη τους επίσκεψη, ήταν στο Έψιλον του Ηριδανού, ένα σύστημα περίπου 10 έτη φωτός μακριά από τον Ήλιο. Στην κατοικήσιμη ζώνη του συστήματος, υπήρχε ένας βραχώδης πλανήτης στο μέγεθος της Γης. Εκεί έφτασε το πλήρωμα πρώτα και αναζητούσε επί τρεις μήνες πιθανή ύπαρξη ζωής. Δυστυχώς δε βρήκαν τίποτα. 

Επόμενος σταθμός τους ήταν ο Gliese 581, ένας κόκκινος νάνος, γύρω από τον οποίον περιφέρονταν έξι πλανήτες, δύο εκ των οποίων βρίσκονταν στην κατοικήσιμη ζώνη. Το Σάγκαν ΙΙ, σάρωσε και τους δύο πλανήτες, αλλά δε βρήκε κανένα ίχνος ζωής όυτε εκεί. 

Μετά από 9 χρόνια, φτάσανε στο σύστημα 55 Cnc, το οποίο διέθετε δύο αστέρες. Έψαξαν σε όλη την κατοικήσιμη ζώνη, ακόμα και στους αέριους πλανήτες και τους δορυφόρους τους. Αλλά και πάλι τίποτα δε βρήκαν. 

Πέρασαν πολλά χρόνια και το Σάγκαν ΙΙ αναζήτησε σε πολλούς πλανήτες τη ζωή, μέχρι που έφτασαν στο σύστημα Kepler-22, 620 έτη φωτός μακριά από το Ηλιακό Σύστημα. Αυτή ίσως ήταν η τελευταία τους ελπίδα. Δε βρήκαν όμως ούτε εκεί ζωή. 

Πήραν το δρόμο της επιστροφής, απογοητευμένοι και εξουθενωμένοι. Κάποια μέρα όμως, η πορεία τους παρακάμφθηκε απότομα από μια μαύρη τρύπα, τη Μαύρη Χήρα, η οποία τούς ρούφηξε και, παραδόξως, αντί να τούς συνθλίψει τούς μετέφερε σε ένα άγνωστο μέρος στο Διάστημα, σε μια άγνωστη χρονική στιγμή. Σύντομα το πλήρωμα ανακάλυψε πως η Μαύρη Χήρα τούς μετέφερε στο έτος 7834 π.Χ. σε ένα άγνωστο σύστημα με 11 πλανήτες γύρω του και θέα ένα τεράστιο νεφέλωμα, το νεφέλωμα του Αλεκτρύωνος, στην άλλη άκρη του Γαλαξία. Εκεί, προς μεγάλη τους έκπληξη, ανακάλυψαν έναν πλανήτη στη κατοικήσιμη ζώνη, όπου επιτέλους επιβεβαίωσαν την ύπαρξη φυτικής και ζωικής εξωγήινης ζωής! 

Εγκαταστάθηκαν λοιπόν εκεί πέρα για πάντα, στον πλανήτη Περσέα και δημιούργησαν έναν πολιτισμό, ο οποίος αυξήθηκε με το πέρασμα των αιώνων και κατέκτησε άλλα 13 συστήματα. Έτσι, ο πολιτισμός τους έγινε ο λαμπρότερος πολιτισμός του Γαλαξία. 

Παρακάτω απεικονίζονται μερικοί πλανήτες που επισκέφθηκε το Σάγκαν ΙΙ.