Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΩΝ

Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΩΝ

Οι αστέρες είναι θερμές αέριες μάζες στο Διάστημα, οι οποίες εκπέμπουν φως και θερμότητα. Ο Ήλιος είναι ένας αστέρας, της κατηγορίας κίτρινος νάνος. Η ζωή των αστέρων ακολουθεί τέσσερις περιπτώσεις.

Στην πρώτη περίπτωση, η ποσότητα αερίων ενός νεφελώματος που συρρικνώνονται λόγω της βαρυτικής έλξης, είναι μεγάλη. Έτσι ο αστέρας γεννιέται ως γαλάζιος γίγαντας και είναι αρκετά μεγαλύτερο και θερμότερο από τον Ήλιο. Αυτό το είδος εξελίσσεται πολύ γρήγορα και μετά από μερικά εκατομμύρια χρόνια μετατρέπεται σε κόκκινο υπεργίγαντα, ο οποίος είναι ακόμα μεγαλύτερος από το γαλάζιο γίγαντα. Ο κόκκινος υπεργίγαντας τελικά, καταναλώνει όλα τα καύσιμά του και εκρήγνυται αστραπιαία. Η έκρηξη αυτή ονομάζεται υπερκαινοφανής (σουπερνόβα) και το φως του λάμπει για πολλές μέρες σε πολλά σημεία του Γαλαξία. Αυτό που μένει, είναι είτε μια υπερβολικά συμπυκνωμένη μάζα ύλης με ισχυρότατη βαρυτική έλξη και ονομάζεται μαύρη τρύπα, είτε ένας αστέρας αποτελούμενος μόνο από νετρόνια και ονομάζεται πάλσαρ.

Στη δεύτερη περίπτωση, οι αέριες μάζες είναι λίγες και σχηματίζεται ένας κίτρινος νάνος, όπως και ο Ήλιος. Εξελίσσεται αργά και μετά από δισεκατομμύρια χρόνια μετατρέπεται σε κόκκινο γίγαντα, καθώς τα καύσιμά του τελειώνουν. Τελικά, αποβάλλει τα εξωτερικά του στρώματα, σχηματίζοντας ένα "κουκούλι" αερίων, ένα πλανητικό νεφέλωμα. Ο πυρήνας που απομένει, συστέλλεται και μετατρέπεται σε λευκό νάνο, που έχει περίπου το μέγεθος της Γης. Μετά από ακόμα μερικά δισεκατομμύρια χρόνια κρυσταλλοποιείται και μετατρέπεται σε ένα τεράστιο διαμάντι.

Στην τρίτη περίπτωση, οι αέριες μάζες είναι ελάχιστες και ο αστέρας γεννιέται ως ένας κόκκινος νάνος, που είναι μικρότερος και ψυχρότερος από τον Ήλιο. Ο κόκκινος νάνος καίει τα καύσιμά του αργά και, μετα από δεκάδες δισεκατομμύρια χρόνια είτε σβήνει ως ένας αόρατος μαύρος νάνος είτε μετατρέπεται σε κόκκινο γίγαντα και ακολουθεί την πορεία της δεύτερης περίπτωσης.

Στην τέταρτη περίπτωση ο αστέρας που δημιουργείται δε φωτοβολεί αλλά εκπέμπει μόνο θερμότητα. Αυτό το είδος αστέρα λέγεται φαιός νάνος και θεωρείται σύνδεσμος μεταξύ πλανητών και αστέρων.

Παρακάτω απεικονίζονται ένας κίτρινος νάνος, ένας κόκκινος γίγαντας, μια μαύρη τρύπα και ένα σουπερνόβα γνωστό ως Νεφέλωμα του Καρκίνου.

ΔΙΑΣΤΗΜΟΣΥΣΚΕΥΕΣ

ΔΙΑΣΤΗΜΟΣΥΣΚΕΥΕΣ

Κατά καιρούς έχουν εκτοξευθεί από τη Γη πολλές διαστημοσυσκευές, οι οποίες είναι συσκευές που ταξιδεύουν στο Διάστημα με σκοπό διάφορες έρευνες, μετρήσεις, καταγραφές, αλλά και ανακαλύψεις. Χαρακτηριστικά παραδείγματα εξερευνητικών διαστημοσυσκευών είναι  το Πάιονηρ 11 και ο Βόγιατζερ 2. Αυτές οι συσκευές στάλθηκαν από τη Γη με σκοπό να φύγουν από το Ηλιακό Σύστημα και να αναζητήσουν μορφές ζωής σε άλλα συστήματα.

Διαστημοσυσκευές έχουν σταλεί και σε πλανήτες και δορυφόρους του Ηλιακού Συστήματος, με σκοπό την έρευνα των αντικειμένων και τη χαρτογράφηση των επιφανειών τους. Το Κασσινί-Χόιχενς έφτασε το 2004 στον Κρόνο και το Χόιχενς που ήταν ενσωματωμένο στο Κασσινί αποκόπηκε για να προσεδαφιστεί στον Τιτάνα. Ο Γαλιλαίος στάλθηκε στην Κύρια Ζώνη των Αστεροειδών για να προσεγγίσει και να χαρτογραφήσει διάφορους αστεροειδείς.

Παρακάτω απεικονίζονται διάφορες διαστημοσυσκευές, καθώς και η επανδρωμένη διαστημοσυσκευή Απόλλο 11 κάτω δεξιά, που προσσεληνώθηκε τον Ιούλιο του 1969 με τους αστροναύτες Νιλ Άρμστρονγκ, Μπαζ Ώλντριν και Μάικλ Κόλλινς.

ΔΟΡΥΦΟΡΟΙ

ΔΟΡΥΦΟΡΟΙ

Δορυφόροι ονομάζονται τα ουράνια σώματα τα οποία εκτελούν μια τροχιά γύρω από έναν πλανήτη και διακρίνονται σε φυσικούς και τεχνητούς. Οι φυσικοί δορυφόροι έχουν συνήθως τη μορφή πλανητών ή αστεροειδών και έχουν μεγέθη που ποικίλουν. Παραδείγματος χάριν, ο Γανυμήδης, ο μεγαλύτερος δορυφόρος του Δία και του Ηλιακού Συστήματος, έχει διάμετρο 5262 χιλιόμετρα, ενώ ένας δορυφόρος σε μορφή αστεροειδή μπορεί να έχει μέχρι και 500 μέτρα διάμετρο!

Η Γη έχει ένα φυσικό δορυφόρο, τη Σελήνη, ο Άρης δύο σε μορφή αστεροειδών, το Φόβο και το Δέιμο, ενώ ο Δίας 63, σε μορφή πλανητών και αστεροειδών. Έχουν πραγματοποιηθεί πολλές επισκέψεις, επανδρωμένες και μη, σε δορυφόρους πλανητών, όπως το πρόγραμμα Απόλλο στη Σελήνη και η διαστημοσυσκευή Κασσινί-Χόιχενς στο δορυφόρο του Κρόνου, Τιτάνα.

Οι τεχνητοί δορυφόροι είναι διαστημοσυσκευές και διαστημικοί σταθμοί. Οι περισσότεροι είναι συσκευές τηλεπικοινωνίας, μετεωρολογίας, στρατιωτικοί και τηλεσκόπια. Το διασημότερο τηλεσκόπιο-δορυφόρος της Γης, είναι ο Χαμπλ, ο οποίος παρατηρεί το Διάστημα και τους μακρινούς γαλαξίες. Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός, είναι ο μεγαλύτερος τεχνητός δορυφόρος της Γης, στον οποίο παραμένουν αστροναύτες από πολλές χώρες του κόσμου. Επίσης και άλλοι πλανήτες έχουν τεχνητούς δορυφόρους, όπως το Mars Odyssey του Άρη.

Παρακάτω απεικονίζονται οι τέσσερις μεγαλύτεροι δορυφόροι του Δία, ο Γανυμήδης πάνω αριστερά, η Καλλιστώ κάτω αριστερά, η Ιώ κάτω δεξιά και η Ευρώπη πάνω δεξιά.

Εδώ απεικονίζεται η Σελήνη, ο μόνος φυσικός δορυφόρος της Γης και κάτω ένας ρωσικής κατασκευής τεχνητός δορυφόρος της Γης, ο Βόστοκ.